Gry wyścigowe
- Garaż jako kolekcja: każde auto ma własną stronę, klasę i stan.
- Stan według układów: silnik, hamulce, opony, płyny, nadwozie.
- Spokojne menu, w których każda akcja cieszy jak mechaniczne kliknięcie.



Jak Maintra przeszła od pierwszej wersji do 2.0. Co mi przeszkadzało, gdzie szukałem inspiracji, które pomysły nie przetrwały i z czego składa się nowy język projektowy.
Maintra powstała, bo ciągle zapominałem, jaki olej wlałem do mojej VW Jetty, ile i kiedy. Arkusze, papierowe paragony i czaty z GPT też się gubiły. Potem aplikacja rosła funkcja po funkcji, a każda nowa funkcja zajmowała na ekranie własne miejsce.







Użytkownicy mówili wprost: za dużo naraz i wygląda jak AI slop. Od tego się zaczęło.
Oś czasu serwisu to cała aplikacja. Nowe funkcje nie mogą zepchnąć jej z ekranu.
Zdjęcie auta wisi na ścianie, żółta taśma malarska, naklejki na pudłach z częściami.
Pierwszych 1000+ użytkowników dostało własną ramkę. Nie można było go tak po prostu wyrzucić.
Gęsty ekran liczb jest lepszy niż ekran przycisków i obrazków.
Każda istniejąca funkcja zostaje. To, czego potrzebujesz często, masz o jedno stuknięcie.
Ty decydujesz, co jest na twoich ekranach: które bloki są pod polaroidem, co w rogu, jaka ramka.
Zbierałem moodboardy, patrzyłem na gry i interfejsy, które lubię. Brałem klimat gatunku, a nie konkretnej gry. Poniżej pierwsze szkice i próby, które z tego wyszły. Surowe, takie jak były, bez szlifowania.
















Ekran garażu przerabiałem najczęściej. Oto kawałek tej drogi, od pierwszej próby do prawie finału. Przewijaj w bok.














Co nie przetrwało: rankingi z innymi właścicielami, karty kolekcjonerskie, sześciokąty i duży HUD. Co zostało z gier: klasa i stan auta, pasek menu, żółty jako główna akcja.
Zacząłem od Barlow, tego samego kroju, którego używa ARC Raiders. Potem przeszedłem na Tektur: jego ścięte rogi pasują do kart, przycisków i ikon. Fira Sans do tekstu. Kropki statusów stały się ośmiokątami zamiast kółek. Żółty tylko tam, gdzie trzeba stuknąć albo spojrzeć najpierw.
Ten sam skos na przyciskach, chipach i zakładkach, to samo ścięcie na rogach kart.
Skośne segmenty, jak wskaźnik na desce rozdzielczej.
Animacja jest tu częścią języka, a nie ozdobą. Pokazuje, skąd coś przyszło i dokąd poszło: polaroid staje się nagłówkiem, karty wysuwają się spod palca, pieczątka ląduje, kiedy praca jest zrobiona. Wszystko trwa poniżej 320 ms, oprócz Momentu.
Do 320 ms. Szybko przychodzi, jeszcze szybciej odchodzi.
Menu otwiera się od dołu do góry, co 40 ms.
Karty wjeżdżają z prawej i nigdy nie pojawiają się po prostu w miejscu.
Odbicie, skalowanie i haptyka tylko wtedy, gdy kończysz pracę.
Gdy w systemie włączone jest „Ogranicz ruch”, wszystko działa tak samo, tylko bez ruchu: zwykłe przenikanie albo natychmiastowa zmiana.
Nazwa powstała z maintenance i tracker, a brzmi jak „mantra”. Stąd stare koło zębate z mandalą w środku. Do nowego języka nie pasowało: okrągły, szczegółowy znak wśród ściętych kształtów. Próbowałem wszystkiego: kół zębatych, liczników, odznak z gier, garażowych rytuałów. Kosztowało mnie to niejedną nieprzespaną noc, a kiedy już spałem, śniły mi się logotypy.


M i t naraz: maintenance tracker w jednym znaku.
Skośne kreski wyglądają jak sprężyna amortyzatora. Chodzi o auto, nie o abstrakcję.
Kreski mogą się ściskać i odbijać jak zawieszenie na dziurze. Gotowa animacja na start, synchronizację i ładowanie.
Te same skośne linie i ścięcia co w przyciskach, kartach, ikonach i kroju Tektur.
Te same dane, to samo Pajero. Różnica polega na tym, że ekran odpowiada teraz na pytanie, zamiast wyliczać wszystko.


Polaroid jest większy, a pod nim jedna liczba: ile zostało do wymiany oleju. Dalej tylko to, co najpilniejsze. Lista życzeń, dokumenty, opony i półka przeniosły się na pasek na dole.


Prace są pogrupowane według wizyt w warsztacie, z sumą za każdą wizytę. Wykonane prace i części kupione na półkę są osobno.


Po terminie, wkrótce i później. Każdy wiersz mówi, kiedy i dlaczego. Mniej ikon i tekstu, spokojniejsze kolory, więcej miejsca na oddech.
Ciemny i jasny motyw, klasyczny widok garażu, telefon i tablet, mapa offline ze statystykami przejazdów, sejf na dokumenty, opony. Zrzuty ekranu do sklepów są już gotowe w dwunastu językach.



Motyw wybierasz w profilu: ciemny, jasny albo systemowy. Zasady zostają te same, zmienia się tylko światło. Garaż też można przełączyć: polaroid ze zdjęciem albo klasyczna lista kart. Dalej są nasze własne motywy, poniżej.








Trzy za darmo i cztery w Pro. Motyw zmienia tylko tło i akcent. Tekst, ikony i statusy zostają bez zmian: czerwony to po terminie, bursztynowy to wkrótce, zielony to wszystko w porządku. Każdy możesz przymierzyć na minutę, a Red light może włączać się sam po zachodzie słońca.








